به گزارش گروه بین‌الملل صبح ما، با گذشت بیش از یک سال از شیوع ویروس کرونا، کودکان در سراسر جهان با روش جدید زندگی که پوشیدن ماسک، برقراری ارتباط از راه دور با خانواده، دوستان و هم‌کلاسی‌ها و گذراندن وقت بیشتر در خانه است، سازگار شده‌اند. یک سال گذشته بدون نگرانی نبوده است. برای […]

 

به گزارش گروه بین‌الملل صبح ما، با گذشت بیش از یک سال از شیوع ویروس کرونا، کودکان در سراسر جهان با روش جدید زندگی که پوشیدن ماسک، برقراری ارتباط از راه دور با خانواده، دوستان و هم‌کلاسی‌ها و گذراندن وقت بیشتر در خانه است، سازگار شده‌اند.

یک سال گذشته بدون نگرانی نبوده است. برای درک کامل تأثیر طولانی‌مدت بیماری همه‌گیر، زمان لازم است، اگرچه از پیش میزان سلامت روان کاملاً مشخص است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ایالات متحده آمریکا، از اواسط ماه مارس تا اکتبر سال گذشته، مراجعه مربوط به بهداشت روان کودکان ۱۲ تا ۱۷ سال به بخش‌های اورژانس ایالات متحده، در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته ۳۱ درصد افزایش‌یافته است. ۲۴ درصد این میزان افزایش برای کودکان ۵ تا ۱۱ سال بوده است.

به گزارش آسوشیتدپرس، بنا به یک نظرسنجی که در اوایل سال جاری توسط مرکز پزشکی دانشگاه هامبورگ – اپندورف در آلمان صورت گرفت، تقریباً از هر سه کودک یکی‌شان از اضطراب یا افسردگی مربوط به بیماری همه‌گیر رنج می‌برد.

کودکان معمولاً به نوع خفیف کووید ۱۹ مبتلا می‌شوند گرچه برخی نیز به‌صورت بسیار حاد بیمار شده‌اند و به‌خاطر این ویروس جانشان را ازدست‌داده‌اند. سندروم التهابی چند سیستمی در کودکان یک بیماری نادر اما جدی است که با کووید ۱۹ مرتبط است که باعث می‌شود کودکان در بیمارستان بستری شوند.

همچنین ممکن است برخی از کودکان به دلیل این ویروس فردی را در خانواده خود ازدست‌داده باشند. طبق اعلام دانشگاه جان هاپکینز، در سراسر جهان بیش از ۲٫۸ میلیون مرگ ناشی از کووید ۱۹ رخ‌داده است.

این در حالی است که این بیماری در پی از راه دور شدن سیستم آموزشی در یادگیری و حفظ مهارت کودکان اختلال ایجاد کرده است.
واکنش به این بیماری در کشورها و مناطق گوناگون با توجه به موج‌های شیوع طی یک سال گذشته متفاوت بوده است.

خبرگزاری «ای بی سی» از ده‌ها کودک از کشورهای مختلف جهان در مورد چگونگی تأثیر کووید ۱۹ بر آنها سؤال کرده است. از نظر بسیاری، تأثیر اجتماعی فراتر از تأثیر ذهنی بوده است.

«لئو»، ۹ ساله از شهر رم ایتالیا، گفت: بیشتر از همه چیز دلتنگ دیدار چهره دوستانم هستم. من فقط می‌توانم آنها را با ماسک ببینیم.
«سانزالا»، ۱۰ ساله از اسلام‌آباد پاکستان که دلتنگ دیدار آموزگار خود است، گفت: واقعاً دلم برای دیدن دوستان خود تنگ شده است. باوجوداینکه با معلمم صحبت می‌کنم اما دوست دارم او را ببینم. تصویر او در کلاس‌های مجازی گاهی تار و ناواضح است.
«ادوارد»، ۱۱ ساله از کلان‌شهر مانیل فیلیپین نیز درباره تغییرات در مدرسه صحبت کرد. وی گفت: من نمی‌توانم در مدرسه فعالیت کنم و نمی‌توانم هم‌کلاسی‌هایم را در آغوش بگیرم.

کودکان دیگری اظهار کردند که انجام برخی از فعالیت‌های موردعلاقه خود مانند مسافرت با خانواده یا ورزش را ازدست‌داده‌اند.
«هلوئیزا»، ۷ ساله از ریودوژانیرو گفت: من می‌توانستم درگذشته موج‌سواری کنم اما الان نمی‌شود برای همین بسیار آزاردهنده است. من خیلی موج‌سواری را دوست دارم.

برزیل یکی از کشورهایی است که بیشترین آسیب را از کووید ۱۹ دیده است و اخیراً با وجود عبور ۳۰۰ هزار مورد مرگ‌ومیر براثر کووید ۱۹ بعد از ایالات متحده به‌عنوان دومین کشوری است که بیشترین آمار مرگ‌ومیر ناشی از این ویروس را دارد.

هلوئیزا همچنین گفت که او در هنگام شیوع بیماری همه‌گیر کرونا ترسیده بوده است زیرا ویروس کرونا بسیار خطرناک است. این ترس توسط سایر کودکان هم بازگو شده است.

«سیلاس»، ۷ ساله از سنتوریون آفریقا جنوبی گفت: مردم همگی به‌خاطر ویروس کرونا بیمار می‌شدند و من بسیار ترسیده بودم.
یکی از نکات نگرانی از کووید ۱۹، جهش‌های این ویروس از نوع اصلی آن است، برای اولین‌بار این موضوع در آفریقای جنوبی کشف شد.

در همین دوره کودکان در این سال پرچالش توانستند نکات مثبتی هم پیدا کنند. برای بسیاری، این دوره به معنای گذراندن وقت بیشتر در کنار خانواده بود. «امیلی»، ۱۱ ساله از سئول کره جنوبی، گفت: من از اینکه در خانه ماندیم و خانواده به هم نزدیک‌تر بودند را دوست داشتم. من توانستم بیشتر با خواهرم بازی کنم.

«کایلا»، ۵ ساله از هنگ‌کنگ گفت: خیلی خوب است که می‌توانم خانواده‌ام را بغل کنم. همچنین برخی از کودکان از اینکه می‌توانستند وقت خود را با سرگرمی‌های داخل خانه بگذرانند لذت می‌بردند. «وسلی»، ۷ ساله از هنگ‌کنگ گفت: من خوشحالم که می‌توانم در خانه بمانم و بازی‌های ویدئویی انجام دهم.

«اونای»، ۳ ساله اهل مادرید گفت: من دوست داشتم ماشینم را روی میز بکشم.
«داوین»، ۸ ساله از سئول، گفت: چیزی که من در مورد بیماری همه‌گیر دوست داشتم این است که دیر بخوابم و با برادر نوزادم بازی کنم … و کلاس‌های آنلاین داشته باشم.
«وامنور»، ۱۰ ساله از اسلام‌آباد پاکستان گفت: من دوست دارم که شما هم بتوانید در خانه بمانید و با لباس‌خواب در مدرسه باشید.

منبع: ای بی سی نیوز
ترجمه: گلناز سادات غفاری