محسن صنیعی

محسن صنیعی (عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز) در پنج هفته اخیر که غزه محل وقوع جنایات اسراییل و نسل کشی و کشتار و آوارگی بیش از دو میلیون نفر شده است، مردم کشورهای مختلف در سراسر دنیا عکس العمل نشان داده اند و خیابان های لندن و واشنگتن و پاریس و کشورهای مسلمان […]

محسن صنیعی (عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز)

در پنج هفته اخیر که غزه محل وقوع جنایات اسراییل و نسل کشی و کشتار و آوارگی بیش از دو میلیون نفر شده است، مردم کشورهای مختلف در سراسر دنیا عکس العمل نشان داده اند و خیابان های لندن و واشنگتن و پاریس و کشورهای مسلمان و غیر مسلمان، محل اعتراض به جنایات اسراییل شده است.

شاید کمترین حساسیت در خیابان های ایران، دیده می شود به طوری که حتی رسانه های اصولگرا هم آن را مورد توجه قرار داده اند. ناصر ایمانی فعال سیاسی اصولگرا درباره جمعیت کم شرکت‌کنندگان در تظاهرات حمایت از فلسطین به دیده‌بان ایران گفته است: «دلایل متعددی دارد یک بخشی این است که برخی از مردم ما موضوعات را از هم تفکیک نمی‌کنند وقتی با فردی دلخوری دارند، همه چیز آن را بد می‌دانند و برعکس. برخی مردم انتقاداتی به حکومت دارند، برخی مخالف حکومت هستند اما اینکه جمهوری اسلامی با یک چیزی موافق باشد، آن‌ها موضع مخالف می‌گیرند و برعکس، چه در زندگی اجتماعی و شخصی و چه در عقاید سیاسی افراد اصلا جایی ندارد. البته وقتی در یک خانه‌ای تلویزیون‌های آنورآبی روشن باشد و اخبار خود را یکسویه به نفع آمریکا و اسرئیل پخش کند، نتیجه‌اش جز این نیست.»

قطعا اعتراضات و تظاهرات ها در همه کشورها به دعوت گروه های مردم نهاد است و هیچ دولتی در این اعتراضات نقش ندارد، بلکه بالعکس دولت ها، همراهی با اسراییل نشان داده اند. همان اندک تظاهرات هایی هم که در ایران صورت گرفته است، به دعوت سازمان ها و نهادهای حکومتی بوده است.

اما، خوشبختانه، دانشگاهیان، رسانه ها و احزاب، نسبت به جنایت ها و نسل کشی در غزه، به خوبی موضع گیری کرده اند. یکی از مهم ترین بیانیه هایی که در محکومیت جنایات و کشتار اسراییل در غزه صادر شد، نامه سرگشاده بیش از هزار و پانصد نفر از دانشگاهیان ایران به اندیشمندان و دانشگاهیان جهان بود که در آن، «توقف کشتار وحشیانه غیرنظامیان، به ویژه کودکان، زنان و غیرنظامیان و جلوگیری از جنایت های ضدبشری در غزه» درخواست شده بود.

در این نامه، شرایط امروز فلسطین ناشی از «تداوم اشغال گری و بدون به رسمیت شناختن و تحقق بخشیدن به حق تردیدناپذیر ملت فلسطین در تشکیل دولت مستقل و امن مورد نظرخود در سرزمین فلسطین» دانسته شده بود و در خواست شده بود: «بر پایه قواعد حقوقی مسلم، دولت های پشتیبان و موثر در نادیده انگاری حق طبیعی مردم فلسطین را از تداوم این روند پرهیز دهند.» و «خواستار تلاش همه اندیشمندان برای تحقق آتش بس فوری و توقف کشتار انسان ها و فجایع جاری در غزه هستیم. سپس برای حل و فصل اساسی این منازعه، با توجیه، تشویق و فشارآوردن بر دولت های حاکم بر کشور خود، آنها را وادار سازند برای به رسمیت شناختن حق تشکیل دولت مستقل فلسطینی و اقدام های موًثر با تضمین های بین المللی، از راه فعال ساختن شورای امنیت و مجمع عمومی سازمان ملل بکوشند.»

اما در این نامه که به امضای بیش از هزار و پانصد نفر از دانشگاهیان ایران رسیده بود، به نظر نمی آید که استادان اصولگرا، امضایی بر آن زده باشد بلکه بر عکس، بعضی از استادان شاخص اصولگرا در کانال های خود، این نامه را مذمت کرده اند و آن را «خیانت به فلسطین» دانسته اند. غافل از آن که این نامه، خطاب به دانشگاهیان جهان بوده است نه مطلبی برای سرمقاله روزنامه کیهان. البته به طور عکس، اگر نامه ای از طرف اصولگرایان جهت امضاء خواسته شده است و نیز در تجمعات برگزار شده توسط اصولگرایان، بعید است که غیر اصولگرایان در آن شرکت کرده باشند.

به نظر می آید قهری که در جامعه ایران میان جریان های سیاسی وجود دارد، باعث نشده است که حتی در محکومیت اسراییل بخواهند همصدا شوند. بگذریم از کسانی که از لج حاکمیت، در جنایت های اسراییل در غزه، سکوت در مقابل این جنایت ها را انتخاب کرده اند.

 

به نقل از همدلی