اختصاصی؛

بر اساس تحقیقات ذکر شده در این گزارش، با هر یک درجه سانتیگراد اضافی گرم شدن، پیش‌بینی می‌شود که خطرات جهانی جابجایی ناشی از سیل تا ۵۰ درصد افزایش یابد.

 

به گزارش گروه بین‌الملل صبح ما به نقل از سی ان ان، بر اساس داده‌های جدید صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، طی ۶ سال بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱، بیش از ۴۳ میلیون کودک در اثر سیل، طوفان، خشکسالی و آتش سوزی از خانه‌های خود رانده شده‌اند. هر روز ۲۰ هزار کودک به دلیل آب و هوای غیر عادی ناشی از تغییرات اقلیمی آواره می‌شود.
محققان دریافتند که سیل و طوفان باعث ۹۵ درصد از جابجایی ثبت شده این کودکان و بقیه به دلیل خشکسالی و آتش سوزی‌های جنگلی بوده است.
«کاترین راسل»، مدیر اجرایی یونیسف در بیانیه‌ای گفت: برای هر کودکی وحشتناک است که یک آتش‌سوزی، طوفان یا سیل شدید به جامعه آن‌ها وارد شود.
یونیسف این گزارش را در نوع خود اولین دانست و در بیانیه‌ای اعلام کرد: تا به حال، کودکانی که به دلیل رویداد‌های مربوط به آب و هوا آواره شده بودند، از نظر آماری نامعلوم بودند.
در این گزارش آمده است، آسیای شرقی و اقیانوس آرام بخصوص تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. در سال ۲۰۲۰، طوفان آمفان منجر به آواره شدن ۱. ۵ میلیون کودک در سراسر هند، بنگلادش، میانمار و بوتان شد. در سال ۲۰۲۱، طوفان رای باعث آواره شدن ۱. ۵ میلیون کودک در فیلیپین، پالائو و ویتنام شد.
بر اساس تعداد کلی جابجایی‌ها، سه کشور فیلیپین، هند و چین بیشترین تأثیر از این حوادث را داشتنند که در مجموع ۲۳ میلیون کودک در طول دوره ۶ ساله مجبور به ترک خانه‌ها و مدارس خود شدند.
موقعیت مکانی و جغرافیای این کشور‌ها آن‌ها را مستعد سیل و طوفان می‌کند که قرار است با تشدید بحران آب و هوایی بدتر شود.
با این حال، این گزارش خاطرنشان کرد که هر سه کشور برنامه‌های تخلیه پیشگیرانه را اجرا می‌کنند، به این معنی که کودکان را می‌توان قبل از وقوع فاجعه جابه‌جا کرد، که ممکن است تعداد بیشتری از جابجایی‌ها را به همراه داشته باشد.
هنگامی که به تعداد کودکان آواره شده نسبت به اندازه جمعیت هر کشور نگاه می‌کنیم، تصویر متفاوتی نمایان می‌شود.
کشور جزیره‌ای کوچک دومینیکا در دریای کارائیب که در سال ۲۰۱۷ توسط طوفان ماریا ویران شد، در طول این ۶ سال ۷۶ درصد از جمعیت کودکانش آواره شدند.
در این گزارش آمده است، سودان جنوبی و سومالی بالاترین نسبت آوارگی کودکان را در اثر سیل تجربه کردند، به طوری که ۱۱ درصد و ۱۲ درصد از کودکان مجبور به ترک خانه‌های خود شدند. بر اساس این گزارش، هر دو کشور برنامه‌های تخلیه بسیار کمتری را اجرا می‌کنند که کودکان را آسیب‌پذیرتر می‌کند.
در همین حال خشکسالی، به ویژه در سومالی، ‌اتیوپی و افغانستان باعث شده بیش از ۱. ۳ میلیون کودک مجبور به ترک خانه‌های خود شوند. این گزارش خاطرنشان کرد، این آمار احتمالاً محافظه کارانه است، زیرا داده‌های کمتری برای بلایایی مانند خشکسالی در دسترس است.
این گزارش نشان می‌دهد که آتش‌سوزی‌های جنگلی در ایالات متحده و کانادا نیز منجر به جابجایی کودکان شده است و احتمالاً در آینده باعث جابه‌جایی در مقیاس بزرگ‌تر هم می‌شود.
راسل از یونیسف گفت: برای کسانی که مجبور به فرار می‌شوند، ترس و فشار می‌تواند به ویژه ویرانگر باشد، با نگرانی از اینکه آیا آن‌ها به خانه باز می‌گردند، مدرسه را از سر می‌گیرند و یا مجبور به نقل مکان می‌شوند. جابجایی ممکن است جان آن‌ها را نجات داده باشد، اما همچنین بسیار مخرب است.
این گزارش نشان می‌دهد که آوارگی چه کوتاه‌مدت و چه طولانی‌مدت می‌تواند خطرات استثمار، قاچاق و سوء استفاده از کودکان را افزایش دهد و در عین حال کودکان را در معرض سوءتغذیه، بیماری و ایمن‌سازی ناکافی قرار دهد.
این وضعیت در حال وخیم‌تر شدن است. با تسریع بحران آب و هوایی ناشی از انسان، آب و هوای غیر عادی شدیدتر و مرسوم‌تر می‌شود.
بر اساس تحقیقات ذکر شده در این گزارش، با هر یک درجه سانتیگراد اضافی گرم شدن، پیش‌بینی می‌شود که خطرات جهانی جابجایی ناشی از سیل تا ۵۰ درصد افزایش یابد.
راسل گفت: ما ابزار و دانش لازم برای پاسخ به این چالش رو به افزایش برای کودکان را داریم، اما بسیار کند عمل می‌کنیم.

ترجمه: گلناز سادات غفاری